چهار روش اصلی برای تولید صنعتی پلی اتیلن و لوله و اتصالات پلی اتیلن وجود دارد و در هر مورد، محصولاتی با خواص متفاوت حاصل می شود.
فرآیند فشار بالا
در فرآیند فشار بالا، از فشارهای atm ۳۰۰۰ ۱۰۰۰ و دماهای استفاده می شود.
یکی از مکانیسم ها برای انجام این کار، پلیمریزاسیون به صورت رادیکالی است که برای شروع واکنش می توان از پراکسیدها، ترکیبات آزو و مقادیر جزئی اکسیژن استفاده کرد و باید شرایط به دقت کنترل شود تا واکنش فرعی انجام نشود.
در صورت انجام واکنش فرعی، هیدروژن، متان و گرافیت تولید می گردد که اگر به دست آوردن پلیمری با جرم مولکولی زیاد مورد نظر باشد باید آنها را از محیط واکنش خارج کرد.
به طور کلی، فرآیندهای فشار بالا، پلی اتیلن های شاخه دار با دانسیته کمتر در محدوده ۳ gr cm ۹۴۵/۰ ۹۱۵/۰ ایجاد می کنند که جرم مولی آنها نیز نسبتاً پایین است
فرآیند زیگلر ناتا
فرآیند زیگلر براساس واکنش های کوردیناسیون به کمک کاتالیزورها شامل هالیدهای تیتان و ترکیبات آلی آلومینیوم دار انجام می شود. این واکنش ها توسط زیگلر در سال ۱۹۵۳ در موسسه ماکس پلانک در آلمان کشف و توسط ناتا در ایتالیا در اوایل دهه ۱۹۵۰ توسعه یافتند.
کاتالیزور زیگلر ناتا کمپلکسی تهیه شده از تتراکلراید تیتانیوم و تری اتیل آلومینیوم است. این کاتالیزور در ابتدا به ظرف واکنش وارد شده و پس از آن اتیلن اضافه می شود.
واکنش در دماها و فشارهای پایین در غیاب هوا و رطوبت، که کاتالیزور را تجزیه می کنند انجام می گیرد.
پلی اتیلن و لوله و اتصالات پلی اتیلن تولید شده طی این فرآیند، دارای دانسیته متوسط در حدود ۳ grcm۹۴۵/۰ می باشد. با تغییر نسبت اجزای پلیمر یا وارد کردن مقدار کمی هیدروژن به ظرف واکنش، می توان به دامنه ای از جرم های مولی نسبی دست یافت.
فرآیند فیلیپس
این فرآیند، پلی اتیلن با دانسیته زیاد در فشار و دمای نسبتاً پایین به دست می دهد. در فرآیند فیلیپس، از کاتالیزور CrO۳ %۵ در سیلیس/ آلومینا بسیار ریز در فشار atm۳۵ ۱۵ و دمای استفاده می شود. دانسیته محصول ۳ grcm۹۶/۰ می باشد.
فرآیند نفت استاندارد (ایندیانا)
در این فرآیند نیز همانند فرآیند فیلیپس که پلی اتیلن با دانسیته بالا (۳ grcm۹۶/۰) تولید می شود از MnO۳ تثبیت شده روی فلز یا هیدرید کلسیم و سدیم در فشار atm۸۰ ۴۰ و دمای استفاده می گردد.
ضایعات کارتن پس از گذراندن مراحل تولید خمیر بوسیله پمپ ها و لوله های انتقال خمیر به داخل سالن تولید کاغذ پمپ شده و در ابتدا وارد هدباکس در ماشین کاغذ سازی می شوند .
هدباکس ماشینی است که پس از دریافت خمیر از واحد خمیر سازی با توجه به مکانیزم خاص خود فشار ورودی خمیر را با فشار خروجی در تمام نقاط یکسان می نماید یعنی در لحظه خروج خمیر از تمام نقاط هدباکس خمیر با یک فشار یکنواخت و یکسان خارج می شود تا ضخامت یا همان گرماژ کاغذ در تمام سطح کاغذ یکنواخت باشد .
هر گونه اشکال و خلل در این خصوصیت هدباکس ساخت کارتن باعث بوجود آمدن عدم یکنواختی در گرماژ و ضخامت کاغذ خواهد شد .
کار دیگر هدباکس تنظیم جهت میزان ضخامت یا گرماژ کاغذ است یعنی هر چقدر دریچه ها و تیغه های خروجی خمیر از هد باکس بازتر باشند ضخامت بیشتری از خمیر روی میز فوردینیر یا توری های آبگیری می ریزد و متعاقب آن کاغذ ضخیم تری با گرماژ بالا تولید خواهد شد .
در این ماشین کنترل ولوها کار یکنواختی خمیر را در تمامی سطوح کاغذ کنترل می کنند .عامل دیگری که می تواند در میزان ضخامت کاغذهای تولید شده موثر باشد سرعت ماشین است .
هر چه سرعت خط تولید بالا باشد و هدباکس با میزان قبلی خود کار تزریق خمیر را انجام دهد ضخامت کاغذ کمتر خواهد شد و کاغذ بدست آمده گرماژ پایین تری خواهد داشت .
بلعکس اگر سرعت خطی ماشین کاغذ پایین بیاید در حالیکه تغییری در نحوه تغذیه خمیر توسط هدباکس صورت نگیرد، کاغذ با ضخامت بیشتر و گرماژ بالاتر ( گرم در هر متر مربع کاغذ) مانند کارتن تولید خواهد شد .
در مجموع هدباکس تعیین کننده گرماژ کاغذ است و بسیار اهمیت دارد چون اشکال در این واحد و عدم انجام وظیفه درست این ماشین می تواند یکی از اصولی ترین ایرادها را در کاغذ بوجود آورد که همان عدم یکنواختی در گرماژ کاغذ است .
بهره برداری از یک یا چند دیزل ژنراتور بدون اتصال به شبکه برق ، در در اصطلاح به عنوان ” جزیره ” نامیده می شود.
در حالت جزیره ، چند ژنراتور موازی شرایطی را فراهم می کنند که باعث افزایش و بهره وری بهتر در بار شود.
نیروگاه islanded برای منبع برق اولیه از شبکه جدا شده در نظر گرفته شده “Prime Power” و غالبا دارای حداقل ۳ ژنراتورهای دیزلی ، که حداقل دو دستگاه برای تامین بار مورد نیاز است.
تا تعداد دستگاه های دیزل ژنراتور کمتر از بیست مورد را می توان برای حالت جزیره ای کردن یک شبکه منطقی دانست.
ژنراتور را می توان از طریق سنکرونیزاسیون با یکدیگر به صورت الکتریکی اتصال داد. سنکرون شامل مطابقت ولتاژ ، فرکانس و فاز ژنراتور با شبکه قبل از اتصال ژنراتور به شبکه است. عدم هماهنگی قبل از اتصال می تواند باعث جریان اتصال کوتاه بالا یا ساییدگی و ناپایداری در ژنراتور و یا switchgear شود.
روند هماهنگی را می توان به طور اتوماتیک توسط سنکرونر خودکار انجام داد.
سنکرونر خودکار ولتاژ ، فرکانس و پارامترهای فاز ژنراتور و باس بار را به صورت اتوماتیک در دیزل ژنراتور چک کرده و در صورت مساعد بودن شرایط عمل سنکرون را انجام می دهد.
همچنین تنظیم سرعت موتور از طریق مدار فرمان مربوطه یا به اصطلاح ECM (مدول کنترل موتور) انجام می پذیرد.
بعضی از انواع جرثقیل برجی - تاور کرین tower crane
جرثقیلهای برجی ثابت مستقل
جرثقیلهای برجی تلسکوپی
جرثقیلهای برجی حائل دار ثابت
جرثقیلهای برجی سیار
جرثقیلهای بربالارونده
تاورکرین ها بسته به نوعشان می تواند ثابت باشد یا متحرک قطعات و اجزای متفاوتی دارند
با این حال تاور کرین ها اجزا و قطعات پایه ای دارند که صرف نظر از نوع تاورکرین در همه مشترک است:
پایه بتنی بزرگی که دکل به آن پیچ می شود و حمایت کننده آن است.
دکل یا برج که ارتفاع تاورکرین را مشخص می کند
واحد چرخنده شامل موتور و چرخ دنده که به تاورکرین و جک پالت اجازه چرخش در جهات مختلف را می دهد.
بازوی افقی که وظیفه جا به جایی بار در شعاع مورد نظر را به عهده دارد
بازوی مکانیکی که تجهیزات برقی و موتور تاورکرین و وزنه های بتنی تعادلی تاورکرین بر آن سوار می شود
اتاق کابین یا کنترل کننده که راهبر تاورکرین از انجا به هدایت تاورکرین می پردازد. همچنین موتور حمال بار نیز در این کابین قرار دارد.
تاورکرین ها دارای دو سوئیچ حد هستند که کنترل کننده وزن بار می باشند و اجازه جا به جایی باری سنگین تر از ماکزیمم وزن تعریف شده تاور کرین را نمی دهند.
سوئیچ حداکثر بار که فشار وارده به کابل را اندازه گیری می کند
سوئیچ بار لحظه ای که تناژ بار جا به جا شده در طول بازوی افقی را اندازه گیری می کند
وجود این دو سوئیچ و همچنین پایه و وزنه های بتنی تضمین کننده ایمنی تاورکرین هستند و شما را مطمئن می سازد که تاور کرین و جک پالت سقوط نخواهد کرد .
ماکزیمم حد بار و ظرفیت تاورکرین از جمله مواردی است که به هنگام خرید یا فروش تاورکرین باید مشخص باشد و در نظر گرفته شود.
قوانین مرکز تولید بخار (دیگ خانه )
ماده 19: مرکز تولید بخار با فشار قوی و متوسط لازم است در محل جداگانه ای به فاصله لااقل سه متر از بناهای دیگر بوده و با مصالح غیر قابل اشتعال ساخته شده باشد. محل مذکور و نحوه نصب مولد بخار باید قبلا به تایید مقام صلاحیتدار رسیده باشد.
ماده 20: بالا و اطراف دیگ بخار لازمست دور از مواد سوختنی بوده و هیچگونه استفادهای برای گذاردن و انبارکردن اشیاء از آن محل به عمل نیاید.
ماده 21: چنانچه در مجاورت مرکز تولید بخار محلی باشد که در آن مواد قابل انفجار و یا سریع الاشتعال به هر نحوی وجود داشته و یا تولید شود لازم است دیوار حد فاصل دو قسمت کامل و مقاوم و بدون هرگونه منفذ و معبر و بریدگی باشد.
ماده 22: در دیگ خانه و همچنین در محل های زیرآب خاکستردان و معابر لوله های بخار تحت فشار و هر محل دیگری که خطر محصور شدن کارگران هنگام انفجار دستگاه در بین باشد لازمست لااقل دوراه خروج بدون هرگونه مانع وجود داشته باشد.
ماده 23: برای دسترسی مطمئن و راحت به شیرها و ستون های آب نما و وسایل تنظیم سایر متعلقات مولد بخار لازمست سکوها - راهروها و پلکانهایی ساخته شده باشد که از فلز یا مصالح غیرقابل اشتعال بوده و خطر لغزیدن کارگران درآنها وجود نداشته باشند.
ماده 24: سکوهای راهرو که در بالا و یا کنار یک دسته مولد بخار ساخته شده باشد لازمست دارای لااقل دو پلکان باشد که حتی الامکان از یکدیگر دور باشند.
ماده 25: دیگ خانه باید به قدر کافی وسیع و مرتفع باشد و برای سهولت نصب و عمل شیرها و وسایل اطمینان و منضمات مربوطه لازمست سقف آن لااقل 15 سانتی متر از بالای مرتفعترین شیر و منضمات آن بلندتر و نیز 80/1 متر از کف مرتفع ترین سکوهای راهرو بالاتر باشد.
ماده 26: چاله کانال معبر لوله ها و محل خاکستر و غیره لازمست پوشیده یا به وسیله پاگیر کوتاه و نرده های فلزی محکم با ارتفاع مناسب محصور شود.
ماده 27: پیریزی و پایه سازی و قطعات تکیه گاه دیگ بخار باید طوری محاسبه و ساخته شده باشند که اولا در مقابل فشار حاصل از حداکثر وزن دستگاه هنگام آزمایش های آب سرد و همچنین کشش و فشارهای مربوط به انبساط و انقباض های حرارتی مقاومت نماید. ثانیا طوری به یکدیگر مرتبط و متصل شده باشند که وزن نسبی آنها محفوظ بماند. ضمناً برای دیگهای افقی با طول زیاد استفاده از غلطک در زیر پایه های یکی از دوسر دیگ جهت سهولت عمل انبساط و انقباض و جلوگیری از تغییر حالت ضروری است .
ماده 28: چنانچه مولد بخار روی پایه و تکیه گاه های فولادی سوار شده باشند پایه ها و تکیه گاهها باید طوری ترتیب داده و یا عایق شوند که گرمای کوره نتواند مقاومت آنها را تقلیل دهد.
ماده 29: طرز نصب لوله های مولد بخار باید طوری باشد که با پیش بینی نمودن غلافها و بستهای فراخ عمل انقباض و انبساط لوله ها به آسانی صورت گیرد.
ماده 30: پایه های مولدهای بخار ایستاده می بایستی به وسیله قطعات فولادی به زمین مهار شده باشند.
ماده 31: بدنه آبگیر مولدهای بخار لازمست لااقل 30 سانتی متر بازمین فاصله داشته و زیر آن قابل بازدید باشد.